عناصر مختلفهء ماجراجو و شورش‌طلب را سركوبى كرد و هريك را بجاى خود نشانيد . آخرين مقاومتى كه از آنها بظهور رسيد از طرف يهوديان بود . روم اينوقت با پارت مواجه گرديد ، ليكن تقاضاى فرهاد كه بايد فرات مرز رسمى دو دولت باشد نه صراحة تصديق شد و نه قابل توجه قرار گرفت . بعلاوه پمپى نامه‌ها و پيغاماتى از ايالات ، از قبيل سوزيانا كه مثل پرزيس مستقل بود و ماد كه مسلما از ايالات تابعهء پارت بشمار ميآمد دريافت داشته و با آنها داخل روابط گرديد . خلاصه ترتيباتى كه داده شد به منظور انجام يك اقدام نهائى نبود بلكه منظور از آن انجام يك پيشرفتى بود و جريان حوادث بعدى مدلل داشت كه روح قضيه از همين قرار بوده است .